içgüdüsel doğum etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
içgüdüsel doğum etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

2 Aralık 2013 Pazartesi

DOĞUM SIRASINDA ANNE VE BABANIN DESTEĞİNİN ÖNEMİ

 
 
Özellikle zor bir doğumdan sonra yorgun düşmüş ve harap olmuş durumda olan anne birkaç dakika , bazen de daha uzun süre, bebeğine bakacak veya bebeğini kucaklayacak mecal bulamayabilir. Eğer, annenin isteklerine kendisine baskı yapılmaksızın ve suçluluk hissettirilmeksizin saygı gösterilirse; bu son derece hak edilmiş toparlanma süreci, kadının anneliğe olumlu bir yaklaşımla başlamasına yardımcı olacaktır. Anne hazır olduğu zaman, ikiniz ile bebeğinizi keşfedebilirsiniz.
Bundan dolayı, siz babalar ve doğum refakatçileri, bebek doğduktan sonra gidip kollarınızı anneye dolayın. Ona yumuşak bir sesle bebeğinizi dünyaya getirebilmek için yaptıklarını ne kadar taktir ettiğinizi ve onu ne kadar sevdiğinizi söyleyin.
Doğumdan hemen önce ve sonra , çoğu zaman, kadınlar istemsiz bir şekilde şiddetli bir şekilde titrerler. Kızılderililer bu titremeyi bebeğin bedenine ruhunun girmesine yorduklarını söylerlermiş.
Eğer sizin eşiniz tir titriyorsa, ona rahatlamasını ve titremeyi bırakmasını söylemek yerine, ''kendisini rahat bırakıp titremesini'' söyleyin ve bir süre sonra geçeceğini söyleyerek onu rahatlatın. Kuvvetli kollarla ve sıcak battaniyeyle sarılmak doğum titremesi geçiren kadına iyi gelir. eğer üşüyorsa ayaklarına çorap giydirin. Bir diğer nazik davranış, annenin kan şekerini yükseltmek ve kuruyan ağzını nemlendirmek için ona soğuk meyve suyu veya  meyve suyu ile dondurulmuş buz kalıpları ikram etmek olabilir. Bu yaptıklarınız doğum sırasında ve sonrasında anneyi rahatlatacak ve doğumunu kolaylaşmasına katkı sağlayacaktır.

Bugün ikinici gün:)) ''Herhangi bir kitabın, herhangi bir sayfasını açın ve bir satır seçin. O satırla yazıya başlayın, gerisi sizden…'' #blogfırtınası


 

Elimdeki kitap; İçgüdüsel Doğum:))


''Bebeğinizin Yüzünü İlk Kez Görmek''
Doğumun gizemine tanıklık etmek olağanüstü bir andır.

Evet, hayatta en sevdiğim an:)) Kim bilir kaç doğuma girdim. Ama her defasında anne- baba kadar olmasa da çok heyecanlanıyorum. Muhteşem o anı paylaşmak, annenin gözyaşı hayatta o anın karşılığı yok bende...
Annenin doğumuna tanıklık ederken, bebeğin ıslak saçları, yüzündeki ilk ifade, ilk ağlaması..

Bebeğin tarifi imkansız güzellikle size bakması.. Bunun gerçekten tarifi yok..

Bu
his beni gerçekten çok fazla motive ediyor. O nedenle bu konuyla ilgili eğitimler yapıyorum ve babanın da doğuma ve ilk bebekle karşılaşma anına tanıklık etmesi için heveslendiriyorum.
Kendi oğlumun ilk anını yakalayamadığım için sanırım, her bebeğin ilk anını, anneyle ilk buluşmasını görmek görmek istiyorum...

Sevgili anne adayları;
 Bebeğinize uzun uzun ilk kez bakın ve henüz gerçekleşmiş bu mucizenin tadına varın:)))