5.Gün: Bir rüyanızı veya kabusunuzu hikaye şeklinde yazın. #blogfırtınası

DÜN GECE RÜYAMDA HAMİLEYDİM!!!!!

Rüya mı kabus mu bilemedim doğrusu.

Nedense bu konu hakkında bir türlü karar veremiyorum. Çünkü Altuğ'a hamileyken başıma gelmeyen kalmadı. Erken doğum tehtidi gerçek oldu ve 30. haftada hastanelik oldum. 33. hafta da da neredeyse oğlumu kaybediyordum.Kordon dolandığı ve suyumun da azalması neticesiyle apar-topar doğuma alındım. Çok fenaydı, çok...

Ama Altuğ bana Allahın en büyük hediyesi. O kadar güzel bir duygu ki.. İsteyen herkesin bu duyguyu yaşamasını Allah nasip etsin.

Dün bizim kliniğe gelen bir anneden çok etkilendim sanırım. 3. tüp bebek tedavisi sonucunda hamiler kalıp,27. haftada ikiz bebeklerini kaybetti. Dün onunla epey bir sohbet ettim. 10 gün olmuş bebeklerini kaybedeli ve çok güçlü bir kadındı. Toprağa verdim bebeklerimi demesi kulaklarımdan gitmiyor:(( Onunla konuşunca Altuğ'unun son muayenesinde kalp atışını görmediğimde hissettiklerimi yaşamış olduğunu görmek sanırım zorladı beni birazcık. ve dün gece rüyamda hamile olduğumu gördüm.
Sanırım halen hazır değilim:((

4. Gün: Kafanızdan bir karakter atın ve onun hikayesini yazın. #blogfırtınası

Bir kadın düşünün, her şeye yeten, her zaman mutlu, umutlu, sevgi dolu.. Bir o kadar da enerjik. Hiç yorulmayan, çok çalışan ve bir o kadar da eğlenmesini bilen. Bakımlı, çocuklarına ve eşine zaman ayıran , kendini önemseyen güçlü bir kadın...
Ben öyle bir kadın olmak isterdim. Enerjimin hiç bitmediği, sonsuza kadar yorulmayan. Sürekli pozitif düşünen. Çok zor sanırım bu benim için. Ama o kadın için hiç de zor değil.
Dünyaya baktığı pencere o kadar güzel ki.. İnsanlar ona yardımcı ve destek. Bu nedenle de enerjisi bitmiyor. Etrafındaki arkadaşları onu başarıları nedeniyle kutluyor, öne çıkarırken kimse arkasından kuyusunu kazmıyor..
İnsanlara 100 puan vererek başlıyor.Zamanla puanını düşürüyor.
Benim hayattaki 19 yıllık çalışma hayatımda hiç bu kadar iyi niyetli insanlarla karşılaşmamamdan dolayı genelde tebdirliğim. Böyle olmak istemiyorum ama. Karşımdakine sonsuz güven içinde olmak istiyorum. Sanırım hayatta sonsuz güvendiğim 1-2 kişi var-yok:((
Bu kadının şansı arkadaşları, çok sevdiği gibi hep destek..

Keşke....

Sizce bu kadın gerçek mi??

3. Gün: Dünyada istediğiniz bir yere gidebilecek olsanız nereyi seçerdiniz, düşünün. Oradaki deneyiminizi yazın. #blogfırtınası

Dünyanın neresinde olsam diye düşündüğümde hemen aklıma oğlum ve eşimle birlikte sahil de bir yer aklıma geliyor. Ama mekan olarak şurası diyemiyorum.
Hastanenin yoğunluğu, her günkü trafikten uzak olmak bile şu an için yeterli. Bu yerin sıcak, eğlenceli ve deniz kenarında olması yeterli. Yanımda sevdiğim iki adam:))

Denizi ve sahili kum olsun, denizi de ne sıcak ne soğuk..

Vallahi şu an için o kadar iyi olurdu ki:))

Güzel yemekler, içecekler olsun.. yanımızda sevdiğimiz arkadaşlarımızda olursa ne muhteşem olur:))
Böyle yazdıkça hemen yaz için plan yapmak istiyorum. Altan'ı arıyorum hemen. Şu an hayal etiğim gibi bir yer bulmamız gerek..

Bugün ikinici gün:)) ''Herhangi bir kitabın, herhangi bir sayfasını açın ve bir satır seçin. O satırla yazıya başlayın, gerisi sizden…'' #blogfırtınası

 

Elimdeki kitap; İçgüdüsel Doğum:))

''Bebeğinizin Yüzünü İlk Kez Görmek''
Doğumun gizemine tanıklık etmek olağanüstü bir andır.

Evet, hayatta en sevdiğim an:)) Kim bilir kaç doğuma girdim. Ama her defasında anne- baba kadar olmasa da çok heyecanlanıyorum. Muhteşem o anı paylaşmak, annenin gözyaşı hayatta o anın karşılığı yok bende...
Annenin doğumuna tanıklık ederken, bebeğin ıslak saçları, yüzündeki ilk ifade, ilk ağlaması..

Bebeğin tarifi imkansız güzellikle size bakması.. Bunun gerçekten tarifi yok..

Bu
his beni gerçekten çok fazla motive ediyor. O nedenle bu konuyla ilgili eğitimler yapıyorum ve babanın da doğuma ve ilk bebekle karşılaşma anına tanıklık etmesi için heveslendiriyorum.
Kendi oğlumun ilk anını yakalayamadığım için sanırım, her bebeğin ilk anını, anneyle ilk buluşmasını görmek görmek istiyorum...

Sevgili anne adayları;
 Bebeğinize uzun uzun ilk kez bakın ve henüz gerçekleşmiş bu mucizenin tadına varın:)))

#blogfırtınası aralık 2013 de ben de varım! Bir varmış Bir yokmuş:))

Ben bu bloğumda çoğunlukla eğitimlerim, anne ve bebek hakkında çeşitli yazılar yazıyorum.Ama bu ay ilk defa farklı bir şey olacak.
Tamamen atıyorum  adlı bloğun takipçisiydim ve yeni bir şey başlattı, her güne bir yazı. 31 gün 31 yazı, ödev:))
Her güne değişik bir konu:))
Bugünkü konu ''Bir varmış Bir Yokmuş''
vet ,bu ay her gün farklı konularla karşınızdayım:))

Ben bloğumun var olma nedeni olan eğitimlerimin başlangıcından günümüze geçen süreden sizlere bahsetmek istiyorum.2008 yılında birlikte çalıştığım arkadaşımla ortak bir kararla, arkadaşımızın ofisinde eğitimlere başladık. O zaman ismini''Annelik yolunda'' koymuştuk. Hamile okuluyduk. Faka zamanla şekil değiştirdi ve bugünlere ''Bebeimgeliyor'' oldum. Evet artık arkadaşım benle değil. Eğitimlerimize ilk katılan bebekler 6 yaşında:))
Şimdi ayda 3-4 seminer veriyorum.Bunun yanı sıra gönüllülükle başladığım Emzirme Danışmanlığımı şu günlerde ''Bireysel Danışmanlık'' formatına döndürüyorum..Hamile okulunun yanı sıra, doğum, bebek, ek gıda gibi tek oturumluk seminerler veriyorum.
Bu süreçte tanıştığım blogger arkadaşlarımın desteği ile çok şey kattım hayatıma. İyi ki bu bloğu açmış, bir çok bloggerı okuyup, arkadaş olmuşum.İyi ki formal bir siteyle bu işlere başlamamışım.
Şimdi o kadar mutluyum ki, işlerim iyi giderken bir yandan da arkadaşlarımın girişimlerini ve desteklerini takip etmek çok mutluluk verici.

İyi ki bloğum var iyi ki blogger arkadaşlarım:))