Biraz önce doğum yapabilmek için ruhunu, zihnini ve bedenini alabildiğine açmış olan; darmadağın , solgun ve terli anneyle yeniden nasıl bağ kurmalı ve onu nasıl kucaklamalısınız? Şu an da çok hassas bir durumdadır; verdiği zorlu sınavda yorgun ve zayıf düşmüştür. Odadaki yabancıların,gittikçe artan bir şekilde, farkına varır.
Çok sık olarak, doğum odasında bebeğin ve annenin hayati göstergeler öne çıkar ve ortama egemen olur. Kimse annenin yüzüne bakmaz veya doğumdan sonra uzun bir süre kimse anneyle konuşmaz
Anne şiklayet etmekten veya dikkati çekmeye çekinir.
Doğum bizim kültürümüzde bebek merkezli bir olaydır. Oysa bebekler doğumda pek az şeye ihtiyaç duyarlar. Sıcak bir battaniye altında, annelerin çıplak teni üzerinde uzanmaktan veya yeni buldukları yeni memelere burunlarını sürtmekten memnundurlar; annenin verebildiği kadarıyla uyum içindedirler.
Henüz doğum yapmış bir kadın , çoğu kez, hormonal Doğumistan'In yoğunluğundan döndükten sonra ''vücuduna geri dönebilmek'' için birkaç dakikaya ihtiyaç duyar.Ancak ondan sonra bütün dikkatini bebeğine verebilir.
Özellikle zor bir doğum sonrasında yorgun düşmüş bir anne birkaç dakika ya da daha uzun süre, bebeğine bakacak veya bebeğini kucaklayacak mecal bulamayabilir.Eğer annenin isteklerine kendi baskı yapılmaksızın bu son derece hak edilmiş toparlanma süreci, kadının anneliğe olumlu bir yaklaşımla başlamasına yardımcı olacaktır.Anne hazır olduğu zaman , ikiniz birlikte bebeğinizi keşfedebilirisiniz.
Bundan dolayı, babalar bebek doğduktan sonra gidip kollarınızı anneye dolayın. Ona yumuşak bir ses ile bebeğinizi dünyaya getirebilmek için yaptıklarını ne kadar taktir ettiğinizi ve onu ne kadar sevdiğinizi söyleyin..
